woensdag 26 maart 2008

Coral Bay / Ningaloo Reef - kayakken en snorkelen

Coral Bay is de komende dagen onze uitvalsbasis voor het ontdekken van het Ningaloo Reef, de westelijke tegenhanger van het Great Barrier Reef, maar dan zonder de zwermen toeristen en de commercie. Zeggen de reisgidsen. Dat zal vast zo zijn, maar nu het seizoen van de walvishaaien is begonnen, is het kassa voor de snorkel- en duikoperators. Niet minder dan 365 dollar moet je neertellen voor een dag lang zoeken naar een walvishaai (met 15-18 meter lengte de grootste vis op aarde, plankton-eter en totaal ongevaarlijk), met behulp van een spotterplane weliswaar, maar toch. En dan hopen dat het beest niet besluit diep te duiken en uren beneden in de diepte te blijven. Daar eindigt namelijk elke vergelijking met de walvis: de walvishaai is een vis, geen zoogdier, en hoeft niet naar boven te komen om te ademen. In extreem gelukkige gevallen spotten ze nog een tweede exemplaar. Het kan me niet schelen dat dit de "experience of a lifetime" kan zijn omdat dit de enige plek op aarde is waar ze met de regelmaat van een uurwerk langskomen, namelijk van eind maart tot en met mei, als het koraal sperma uitspuugt, waar de walvishaai kennelijk erg dol op is. 365 dollar vind ik het toppunt van toeristische uitbuiting.

Claudia en ik besluiten eerst de allergoedkoopste optie uit te proberen: 2 uur kayakken en tussentijds snorkelen voor 35 dollar (CD met foto's van onze tour is 20 dollar). Het blijkt een schot in de roos te zijn. We kiezen de enige dag dat het nog mooi weer zal zijn, voordat Cycloon Pancho langs de kust zal razen. Er staat nu al een pittige wind en we zien de golven op 50 meter afstand over het "outer reef" slaan. Dat is ons doel. We peddelen ons een ongeluk door de zee. Door de golven is het onmogelijk om een rechte lijn aan te houden. We leggen aan bij het outer reef, zetten de snorkels op, doen de flippers aan en rollen vanaf de kayak het water in. Vanaf het eerste moment zien we de meest prachtige vissen en koraal. Het water is superhelder en ik kan metersver kijken. Alsof we in een gigantisch aquarium met een mega-onderwatertuin rondzwemmen. Ik krijg een déjà-vu van de film "Finding Nemo". Al die vissen die daarin voorkomen, zie ik hier in het echt! Sommig koraal heeft blauwe puntjes, alsof ze licht geven.


Dan zien we de zeeschildpadden onder ons zwemmen! Wat een unieke ervaring! Hij zwemt nog geen meter onder me. Ik ben bijna bang dat hij mij aan zal raken in plaats van ik hem. Een andere komt vlak naast me aan de oppervlakte om adem te halen. Wat een prachtige dieren en ze bewegen zich zo gracieus door het water, terwijl ze loodzwaar en lomp lijken met dat enorme schild. Ongelooflijk! De gidsen maken veel foto's en hebben ook visvoer bij zich, om de Red Snappers aan te trekken. Ik ben niet gewend om zo dicht bij vissen van zo'n 30-50 cm te zwemmen en ben eerst een beetje bang, maar ze doen niets, zo gefocussed als ze zijn op eten. De terugweg naar het strand is nog het zwaarste deel van de tocht. We kunnen merken dat Cycloon Pancho in aantocht is! Uitgeput maar voldaan bereiken we het strand. Wat een topervaring!!!

Geen opmerkingen: